आजबाट सुरु हुँदै गरेको फिफा विश्वकप २०२६ केवल एउटा खेल प्रतियोगिता होइन, विश्वलाई एउटै भावनामा बाँध्ने महाउत्सव हो। भाषा, संस्कृति, धर्म, राजनीति र भौगोलिक सीमाभन्दा माथि उठेर अरबौं मानिसलाई एकै धड्कनमा जोड्ने शक्ति फुटबलसँग छ, र त्यसको सबैभन्दा ठूलो उदाहरण विश्वकप हो।

यसपटकको विश्वकप धेरै अर्थमा ऐतिहासिक छ। पहिलोपटक ४८ राष्ट्र सहभागी हुँदैछन्। अमेरिका, मेक्सिको र क्यानडाले संयुक्त रूपमा आयोजना गरेको यो प्रतियोगिताले विश्व फुटबलको पहुँच अझ फराकिलो बनाएको छ। साना र विकासोन्मुख फुटबल राष्ट्रहरूले पनि विश्व मञ्चमा आफ्नो क्षमता प्रदर्शन गर्ने अवसर पाएका छन्। यो विस्तार केवल टोली संख्या बढाउने निर्णय होइन, विश्व फुटबललाई अझ समावेशी बनाउने प्रयास पनि हो।

विश्वकपले हरेक चार वर्षमा नयाँ कथा लेख्छ। कतिपय राष्ट्रका लागि यो गौरवको अवसर हुन्छ भने कतिपयका लागि सपना पूरा गर्ने यात्रा। मैदानमा खेलाडीहरू प्रतिस्पर्धा गरिरहेका हुन्छन्, तर मैदान बाहिर करोडौं समर्थकहरू आशा, उत्साह र भावनाका साथ जोडिएका हुन्छन्। यही कारण विश्वकप खेलभन्दा धेरै ठूलो सामाजिक र सांस्कृतिक घटना बन्न पुगेको छ।

नेपाल विश्वकपमा सहभागी नभए पनि नेपाली फुटबलप्रेमीहरूको उत्साह कुनै सहभागी राष्ट्रभन्दा कम छैन। रातभर जाग्राम बसेर खेल हेर्ने, आफ्ना मनपर्ने टोलीको जितमा खुसी मनाउने र हारमा निराश हुने दृश्य फेरि दोहोरिनेछ। यसले खेलप्रतिको नेपाली समाजको मोह र विश्वसँगको भावनात्मक सम्बन्धलाई पनि देखाउँछ।

विश्वकपले प्रतिस्पर्धा सिकाउँछ, तर त्यससँगै अनुशासन, सहिष्णुता, विविधताको सम्मान र खेलभावनाको सन्देश पनि दिन्छ। आज विश्व अनेक तनाव, द्वन्द्व र विभाजनबाट गुज्रिरहेको बेला खेलकुदले मानिसहरूलाई जोड्ने साझा माध्यमको भूमिका निर्वाह गरिरहेको छ।

त्यसैले विश्वकप २०२६ लाई केवल गोल, जित र हारको दृष्टिले मात्र हेर्नु पर्याप्त हुँदैन। यो विश्व समुदायलाई नजिक ल्याउने, प्रतिभालाई अवसर दिने र मानवताको साझा उत्सव मनाउने अवसर पनि हो। आगामी ३९ दिन विश्वको ध्यान फुटबल मैदानमा केन्द्रित हुनेछ, जहाँ केवल च्याम्पियनको खोजी होइन, खेलप्रतिको विश्वव्यापी प्रेमको उत्सव पनि मनाइनेछ।